فرمانداری نایین
خانه
جاذبه هاي تاريخي و معماري
گردشگري صنعتي صلح‌آميز است كه در آغاز هزاره سوم به بشريت نويد آرامش، امنيت و رفاه مي‌بخشد. هر گامي در توسعه اين صنعت، اقدامي ارزشمند و انساني براي گسترش صلح و آسايش جهاني است. شالوده اين صنعت «ديدار» است، كه بر خلاف سده‌هاي گذشته اين بار، يك صنعت، آدميان را نه رو در روري يكديگر، بلكه در كنار هم قرار مي‌دهد و آن‌ها را از يك سو به زيارت عظمت خلقت خداوندي در جلوه‌هاي شگفت طبيعت دعوت مي‌كند و از ديگر سو به تماشاي دست سازه‌هاي آدميان ديگر مي‌برد و با تمدن‌ها و فرهنگ‌هاي جوامع بشري آشنا مي‌سازد و در ميان انسان‌ها پيوندهاي مهر و دوستي پديد مي‌آورد. از اين رو بي‌گمان گردشگري شورانگيزترين ارتباط ميان انسان‌ها و انساني‌ترين فعاليت در جهان اقتصاد است. كشور كهنسال ما در سطحي كوچك‌تر، و استان اصفهان به عنوان بزرگ‌ترين و مهم‌ترين قطب گردشگري كشور مي‌توانند در اين صنعت جهاني سهمي بزرگ نصيب خويش سازند. استان اصفهان با پيشينه كهن و چندين هزار ساله، با آثار و بناهاي تاريخي بي‌نظير و با جغرافيايي متنوع و وسيع كه از يك سو تا خلوت رؤياگون كوير كشيده و از سو به بلندي‌هاي خيال‌انگيز كوهستان‌ها رسيده و از سوي ديگر در جلگه‌هاي جادويي و زيباي زاينده‌رود لميده است، موزه‌اي از جاذبه‌هاي گردشگري است كه آوازه آن قرن‌ها است در گوش گيتي پيچيده و نامش همواره بر سر زبان‌ها بوده و هر كس بدان پاي نهاده آن را ستوده و از اين سرزمين شگفتي‌ها و زيبايي‌ها و هنر و صنعت و فرهنگ به نيكي و احترام ياد كرده ا ست. از اين رو ضروري است براي همگام شدن با صنعتي كه سرمايه‌اش جاذبه‌هاي هنري، تاريخي، و طبيعي سرزمين‌ها و جوامع است، اين ميراث گران‌بها را كه در گوشه و كنار استان بزرگ اصفهان پراكنده است، آماده مهيا و معرفي نماييم. كتابهاي راهنمايي گردشگري شهرستان‌هاي استان براي تأمين گوشه‌اي از اين هدف ارزشمند تهيه و تدوين شده‌اند تا جاذبه‌هاي گردشگري استان را به عنوان سرمايه‌هايي تمام نشدني به جهانيان و خاصه گردشگران عزيز معرفي كند و در گسترش اين صنعت كه بوي صلح مي‌پراكند و آسايش به ارمغان مي‌آورد، گامي برداشته باشيم.

مساجد مسجد جامع نايين: يكي از مهم‌ترين آثار تاريخي نايين به مسجد جامع علويان مشهور است. ساختمان اصلي مسجد متعلق به قرن چهارم ه.ق و بسيار مشابه مسجد تاريخانه دامغان مي‌باشد. در محراب مسجد گچ‌بري‌هاي زيبا و شگفت‌انگيزي وجود دارد كه هرگز نمي‌توان از آن چشم و دل برگرفت. همچنين در اين مسجد ستون‌هاي متعددي با نقش و شكل‌هاي تزييني گوناگون و متنوع هزار تويي خيال‌انگيز آفريده‌اند. زيرزمين و سرداب مسجد از جمله شگفتي‌هاي مسجد است. بالاي سر در مسجد مناره زيبا و رعنايي سر به آسمان كشيده شده است. اين مناره با قاعده هشت ضلعي و پايه مدور مربوطه به قرن هفتم و هشتم ه.ق است. كنار مسجد گنبد مقبره‌اي مربوط به دوره سلجوقيان قرار گرفته كه ترتيب سر در و مناره بلند و زيباي آن را تكميل مي‌كند. منبر و در چوبي منبت كاري مسجد از جمله زيباترين آثاري است كه در نايين مي‌توان ديد.
مسجد بابا عبدالله: اين مسجد در محله سراي‌نو، درست در جنب بازار تاريخي نايين قرار دارد. مسجد باباعبدالله در سال 700 ه.ق مقارن با سلطنت غازان‌خان مغول ساخته شده است. اين بنا داراي گنبد خانه‌اي عظيم و مرتفع است كه در انتهاي جبهه قبله قرار گرفته و مقابر زيادي در آن وجود دارد كه گويا از افراد متشخص دوران ايليخانيان هستند. مسجد در كنار اين گنبد بنا شده است. اين بنا به صورت دو ايواني و داراي رواق‌هاي متعدد و زيرزميني وسيع است زير زمين از روزنه‌هايي كه با سنگ مرمر شفاف و نازك پوشيده شده‌اند، نور مي‌گيرد.
مسجد جامع قديمان: اين مسجد اولين مسجد جامع نايين بوده است و در محله كلوان قرار دارد. مسجد خواجه خضر: اين مسجد در انتهاي بازار نايين و در محله نوآباد، قرار دارد. مردم نايين آن را مسجد خواجه مي‌گويند. ورودي مسجد خواجه كاملا در جلو راسته بازار واقع شده است. شبستان و مهتابي بسيار زيباي مسجد، از قسمت‌هاي ديدني آن است.
مسجد شيخ مغربي: اين مسجد در بازار نايين قرار گرفته، باني آن عارف و زاهد مشهور نايين (شيخ مغربي) است كه در گنبد خانه مسجد مدفون است.
مسجد سر كوچه محمديه: مسجد سر كوچه با قدمتي بسيار زياد يكي از مساجد اوليه ايران محسوب مي‌شود. پلان اين مسجد مستطيل شكل است با گنبدي در وسط و در قسمت فوقاني بنا، كتيبه‌هاي كوفي به رنگ لاجوردي كه آياتي از قرآن مجيد بر آن نقش زده‌اند. اين مسجد در نخستين سده‌هاي ه.ق احداث شده است.
مسجد جامع محمديه: مسجد جامعه محمديه در شمال نايين در اواخر قرن چهارم و اوايل قرن پنجم ه.ق ساخته شده است. بناي مسجد به صورتي دو ايواني است كه از اجزاء مختلفي نظير صحن، رواق‌هاي متعدد محراب با تزيينات جزئي شبستان سرداب، مهتابي، وضوخانه و پاياب قنات (كه هنوز فعال است) تشكيل شده است. محراب مسجد و طاق‌هاي دو طرف شبستان، شباهت كاملي با مسجد جامع نايين دارد. در اين مسجد همچنين داراي منبر بسيار زيبا و نفيسي است.
مسجد جامع روستاي بافران: ساخت اين بنا مربوط به قرون اوليه ه.ق است اين مسجد به صورت دو ايواني، با يك مناره و از خشت ساخته شده است كه در واقع اهميت آن نيز به همين خاطر است. اين مسجد شامل شبستان، زير زمين، صحن و حياط و... است. مناره اين مسجد مربوط به دوره سلجوقي است.
خانه‌هاي تاريخي:
خانه پيرنيا: اين خانه مقابل مسجد جامع نايين قرار گرفته و يكي از يادگارهاي ارزشمند دوره صفويه است. نخست سيدي از اهالي زواره به عنوان نماينده شاهان صفوي در اين خانه حضور داشته و به رفع و رجوع امور شهر نايين مي‌پرداخته. بعدها اين خانه به خاندان پيرنيا رسيده است. گچ‌بري‌ها و نقاشي‌هاي ايوان شاه‌نشين و كرسي و اطاقك فوقاني چشم‌نواز و خيره‌كننده است. در اين گچ‌بري‌ها تزيينات متنوع معماري چون رسمي‌بندي، كاربندي، يزدي‌بندي و... است. يكي از محققين خارجي معتقد است اولين دوره صفويه دراين خانه كار شده است كنار نقاشي روي ديوار اشعار زيبايي نيز نقش بسته است در قسمت ايوان شاه‌نشين تصاوير زيبايي از هفت پيكر نظامي بر ديوارها نقاشي شده است. فضاي اصيل مساكن سنتي موجود در خانه عبارتند از: ورودي، هشتي، غلام گردش، ايوان شاه‌نشين، اطاق نشيمن پاكرسي، دلان، بخش تابستان‌نشين و زمستان نشين. اين خانه در سال 1373به موزه مردم شناسي كوير نايين تبديل گشت و اداره ميراث فرهنگي نايين در اين خانه مستقر است. خانه تاريخي فاطمي: اين خانه درست در ميان بافت قديم، در كنار بازار و بناي تاريخي نارين قلعه قرار دارد. اين خانه مربوط به دوره قاجار و متعلق به خاندان فاطمي است.
خانه فاطمي‌ها داراي بخش هاي اندروني، بيروني، حياط خلوت، تالار ارسي و گوشواره با تزيينات گچ‌بري، نقاشي معرق‌كاري و نيز درهاي زيبايي مشبك كاري است.
كاروانسراها :
كاروانسراي بلاباد: اين كاروانسرا در روستاي بلاباد، در كنار جاده اصفهان نايين قرار گرفته و از جمله كاروانسرا‌هاي دوران صفويه است. كاروانسراي بلاباد با مصالح سنگ و خشت پخته داراي طراحي همانند كاروانسراهاي اين عهد است، با شاه‌نشينان مصفا كه بر چشم‌انداز زيباي روستاي بلاباد و باغ‌هاي آن گشوده شده است. اين كاروانسرا رو به ويراني بود كه با همت سازمان ايرانگردي و جهانگردي استان اصفهان بازسازي و مرمت شده است. در شهرستان نايين كاروانسراي نو گنبد و مشجري نيز از دوران صفويه باقي مانده‌اند.
كاروانسراي نيستانك: اين بنا از آثار با شكوه و نفيس عهد قاجار است كه متناسب با شرايط اقليمي منطقه و طبيعت كويري آن ساخته شده است. بناي كاروانسرا مستطيلي است به طول 67 و 64 متر كه به دست يك تاجر يزدي به نام كلاه‌دوز بنا گرديده است. حياط كاروانسرا از داخل يك هشت ضلعي است. در هر ضلع آن پنج صفه قرار دارد كه از سطح زمين بلندترند. صفه‌هاي مياني داراي سقف هلالي بسيار زيبا هستند و هر صفه به اتاقكي مربوط است كه داراي بخاري ديواري است. حياط كاروانسرا شاه‌نشين‌هايي دارد كه براي سكونت افراد خاص و متمول مورد استفاده قرار مي‌گرفته است. اين كاروانسرا داراي گنبدي زيبا مي‌باشد كه بادگيري در سمت آن قرار دارد. روي پشت بام سقف هايي هلالي زيبا در حدود 51 گنبد كوچك و متقارن و يك گنبد بزرگ قرار دارند و حفره‌هاي منظمي در كنار هم براي تهويه هوا و بيرون راندن دود آتش بخاري‌هاي ديواري تعبيه شده است. دور تا دور صفه‌ها و پشت آن‌ها دالان‌هاي به هم پيوسته براي نگهداري ستوران وجود داشته است.
بازارها :
بازار نايين: بازار نايين به صورت خط مستقيم به طول 340 متر از دروازه چهل دختران شروع شده و به مسجد خواجه خضر منتهي مي‌شود. اين بازار مسقف است و نوع معماري آن به گونه‌اي است كه با كوچه‌هاي فرعي و اصلي به حسينيه‌ها و مراكز محلات مربوط مي‌شود. اين بازار داراي چهار سوق است. دكان‌هاي اين بازار با طرح‌هايي متنوع و متفاوت ماندن در بازار را تحمل پذيرتر كرده و از يكنواختي و دور نگه داشته است. اين بازار در حال حاضر به علت انتقال مغازه‌هاي آن تا چند سال پيش فعال بودند و بازار شلوغ و پر رونق بود. چند اثر مهم و تاريخي شهر نايين چون مسجد شيخ مغربي، مسجد خواجه و حسينيه چهل‌دختران در اين بازار واقع شده‌اند. بازار ناييين از جمله بازارهايي است كه در دوران‌هاي مختلف توسعه يافته است. و در دوره ايلخانان بيش از هر زمان ديگر توسعه يافت. ورودي بازار يكي از مهم‌ترين دروازه‌ها شهر محسوب مي‌شده است. اين مجموعه داراي دو كاروانسرا نيز هست. سقف اين بازار گنبدي و طاقي ضربي است كه نورگيرهايي دايره اي شكل در وسط طاق‌هاي آن پيش‌بيني شده است.
باغ مصلاي نايين: مصلاي شهر نايين، باغي وسيع و زيبا ست كه تا چند سال پيش تفرجگاه مردم نايين بوده است ديوارهاي آجري آن بلند و كنگره‌اي است. چهار برج به طور قرينه در چهار گوشه آن قرار دارد. درب اصلي باغ در سمت شمال شرقي، رو به امازاده سلطان سيد علي باز مي‌شود. در محل ورود به حياط يك هشت ضلعي ورودي آن هشتي، بالا خانه‌اي است هست كه محل كتابخانه مرحوم معاضد السلطنه پيرنيا بوده است. وسط باغ بقعه‌اي هشت ضلعي هست كه دو سه پله از سطح زمين بلندتر است. اين ساختمان به صورت چهار ايواني است و بر فراز آن گنبدي بلند و زيبا هست كه با كاشي فيروزهاي رنگ پوشيده شده است. زير گنبد مرحوم حاج عبدالوهاب و حاج محمد حسن كوزه كناني به خاك سپرده شده‌اند. حاج عبد الوهاب، عارف شهير و جد اعلاي خاندان پيرنياست. ساختمان بقعه مربوط به عهد قاجار است. يه فاصله كمي از ورودي، سنگ مرمر نفيسي نصب شده كه تاريخ آن مربوط به سال 935ه.ق است. اين سنگ متعلق به مزار سيد علي بن احمد نور بخش (بزرگ سلسله نور بخشيه) معاصر شاه طهماسب صفوي است. در يكي از اضلاع باغ آب انباري ساخته شده كه داراي دو راه پله است. يكي از اين راه پله‌ها در بيرون باغ و افع شده است اين آب انبار داراي دو باد گير بلند و زيبا نيز مي‌باشد.
امامزاده‌ها :
امامزاده سلطان سيد علي(ع): اين امامزاده فرزند امام موسي كاظم(ع) است. بناي بقعه آن در اواخر قرن هفتم و اوايل قرن هشتم ه.ق ساخته شده است. باني آن مير جلال الدين احمد بوده كه جلوي در شرقي حرم امامزاده دفن شده است. ميرجلا الدين از برزگان نايين دفن شده‌اند مردم نايين به امازاده اعتقادي كامل دارند از اين رو تا چند سال پيش اموات خود را در صحن حرم دفن مي‌كردند. بالاي حرم، گنبدي بزرگ و زيبا، با كاشي‌هاي فيروزه‌اي رنگ وجود دارد. كنار امامزاده زاير سرايي هست كه زايران امامزاده در آن ساكن مي‌شوند. بناي زائر‌سرا نيز از جمله آثار ارزشمند امامزاده به شمار مي‌آيد.
امامزاده سلطان موصله: از ديگر امامزاده‌هاي نايين كه داراي بناي تاريخي هستند، ساختمان امامزاده سلطان موصله مربوط به قرن هشتم يا نهم ه.ق است. شهر نايين داراي چندين امامزاده ديگر به شرح زير است: امامزاده ابو محمد، امامزاده جنيد، امامزاده عبدالله، امامزاده ابراهيم، امامزاده پيرمردان، امامزاده فاطمه نساء و...
قلعه‌ها:
نارين قلعه: از مهم‌ترين و قديمي‌ترين بناهاي شهر نايين، قلعه‌اي است به نام «نارين قلعه» يا «نارنج قلعه». اين قلعه بنا بر نوع مصالح و سبك بنا، مربوط به دوران پارت‌ها يا ساسانيان است. كه از آن به عنوان دژ يا كهن دژ شهر استفاده مي‌شده است. به ويژه آن كه اين بنا درست درميان بافت تاريخي نايين قرار گرفته است. درباره كاركرد قلعه اطلاع صحيحي در دست نيست. اما گمان مي‌رود اين قلعه، همراه با فضاي اطراف، مركز اداري و نظامي شهر بوده باشد. متأسفانه امروزه از اين بنا چيزي جز چند ديوار خشتي و بقاياي يك قلعه عظيم باقي نمانده است.
قلعه عاشوراگاه (آشورگاه): اين قلعه از معروف‌ترين بناهاي نايين است كه بالاي كوهي مشرف بر محله زيباي محمديه قرار گرفته است. عاشوراگاه تقريبا از تمام نقاط محمديه و از جاده نايين به انارك ديده مي‌شود. چنانچه به محض ورود به محمديه نخستين بنايي كه به چشم مي‌خورد قلعه عاشوراگاه است. بنابر موقعيت سوق الجيشي اين قلعه احتمالا از آن به عنوان دژي دفاعي استفاده مي‌شده است. راهزنان فرهنگ، بارها به اين قلعه دستبرد زده و اشياء عتيقه فراواني از آن به يغما برده‌اند، از اين رو در قلعه فعلا بسته است. با اين همه، شكوه اين قلعه چندان است كه تماشاي آن از جاي جاي محله محمديه روح را بر مي‌انگيزد.
قلعه يا برزو – نيستانك: اندكي دورتر از كاروانسراي مشهور نيستانك در مدخل روستا دژي كوچك اما بسيار مستحكم قرار دارد كه يكي از دلايل ادعاي مردمان مبني بر تعلق اين روستا به برزو نيبره رستم دستان است. اين قلعه داراي پي و ديوارهاي بسيار قطوري است چندان كه نيمي از حجم آن پي‌ها و ديوارها تشكيل مي‌دهند. اين دژ از بيرون يك مكعب مستطيل عظيم و از درون يك هشت ضلعي كوچك و مدور است. بناي دژ در سه طبقه ساخته شده كه طبقه اول آن يك هشتي با سه اتاقك و يك راهرو كوتاه با يك ديوار سنگي است. طبقات دوم و سوم فضاي گسترده‌تري هستند كه با پله‌هاي تو در تو به هشتي راه مي‌يابند. دژ علاوه بر ورودي كوتاه و در سنگي عظيم، داراي راهي مخفي است كه خروج آن گم شده است يا فعلا نا معلوم است.
آتشكده سپرو: بقاياي اين آتشكده چند سال قبل برفراز شيركوه در روستاي سپرو در 30 كيلومتري شمال غربي شهر نايين كشف شده ولي هنوز اطلاعات زيادي از آن منتشر نشده است. از ديگر قلعه‌هاي موجود در نايين مي توان قلعه رستم روستاي بافران و قلعه شهداد مربوط به دوره سلجوقي و قلعه روستاي مزرعه‌امام را ياد كرد.

آب انبارها:
مردم شهرستان نايين همچون بسياري از مناطق مركزي ايران به لحاظ شرايط اقليمي و موقعيت كويري، آب مورد نياز خود را از آب انبارها تأمين مي‌كنند. زيرا آب قنات‌هاي اين مناطق شور و غير قابل استفاده است از اين رو مردم اين نواحي از دورترين زمان‌ها با انديشه و ابتكار خويش طبيعت ناسازگار را به مراد خود رام كرده‌اند كه آب انبار يكي از آن‌هاست. آب انبارها از نظر عناصر و اجزاء ساختمان شباهت بسياري با هم دارند. همه آن‌ها داراي يك منبع يا مخزن آب هستند، با سقفي گنبدي شكل كه دو بادگير هواي مخزن را تهويه و آب را خنك نگاه مي‌دارند. در مناطق كويري از جمله شهرستان نايين هر محله داراي يك آب انبار بوده كه تا چند سال پيش هم مورد استفاده قرار مي‌گرفتند. معروف‌ترين آب انبارهاي نايين عبارتند از:
آب انبار معصوم خاني: اين آب انبار در محله چهل دختران و به روي آب انبار خان (دوقلو) مربوط به دوران بعد از صفويه قرار گرفته است. هر دو اين آب انبارها در نزديكي نارين قلعه واقع شده‌اند كه يكي (آب انبار دوقلو) در زميني پست در مجاورت قلعه و ديگري (معصوم خاني) بر سر راه اصلي و درست روبه‌روي نارين قلعه قرار دارند.
حمام‌هاي تاريخي :
از حمام‌هاي تاريخي موجود در شهرستان نايين مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:
حمام قديمي نوآباد- حمام قديمي پنجاهه مربوط به دوران صفويه به بعد. - حمام قديمي كلوان مربوط به دوران صفويه به بعد. - حمام امام رضا(ع) محله كوي سنگ.
حسينيه‌هاي تاريخي :
در شهر نايين بسياري از بناها به تناسب محله‌هاي هفت گانه شهر متعدد و يا هفت فقره‌اند. از جمله در شهر نايين هفت حسينيه بيروني و مسقف هست كه بيش‌تر آن‌ها از نظر ساختار شباهت زبادي دارند. اين حسينيه اغلب داراي يك صفه بزرگ (شاه نشين) و صفه‌هاي كوچك‌تري دور تا دور محوطه حسينيه‌اند و صفه معمولا دو طبقه‌اند. طبقات بالا كه غرفه ناميده مي‌شوند؛ مخصوص بانون است. گنبد حسينيه هاي مسقف بيشتر بر مربع منظمي قرار دارد كه در قسمت كاسه گنبد به 8 ضلعي و در بالا به 16 ضلعي تقسيم مي‌شود. مصالح اين حسينيه ها اغلب آجر است و قدمتي در حدود 70 تا 100 سال دارند. در نايين حسينيه‌ها را ميدان نيز مي‌نامند زيرا در قديم غير از عزاداري، محلي براي تبادل نظر افراد محله و تصميم‌گيري‌هاي عمومي نيز بوده است. مهم‌ترين حسينيه‌هاي نايين عبارتند از: حسنيه نوآباد، حسينيه پنجاهه، حسينيه چهل دختران، حسينيه سراي‌نو، حسينيه كلوان، حسينيه باب‌المسجد، حسينيه كوي سنگ (گودالو).
يخچال‌هاي قديمي:
در شهرستان نايين و حتي در پاره‌اي مناطق غير مسكوني، يخچال‌هاي قديمي يكي از مناظري است كه با مخروطي خود، چشم را نوازش مي‌دهند. از مهم‌ترين و زيباترين يخچال‌هاي شهرستان نايين، يخچال واقع در محله كلوان نايين است. يخچالي نيز در محمديه، پشت كوهي كه قلعه عاشورگاه بر فراز آن است وجود دارد. اين يخچال با كوه «كليزه» در دور دست بيابان هماهنگي شگفتي ايجاد كرده است. همچنين يخچال روستاي بافران جزو يخچال‌هاي جذاب منطقه‌اند.
موزه:
خانه پيرنيا در اسفند ماه1373 به موزه مردم شناسي كوير نايين تبديل گشت. در اين موزه اشياء وسايل و لوازم و به طور كلي عناصر فرهنگي مردم كوير اعم از پوشاك، ظروف فلزي و چوبي، صنايع دستي، كارگاه‌هاي مختلف عبا بافي، گليم‌بافي، آهنگري سنتي، سفالگري، قالي‌بافي و آداب و رسوم و اعتقادات مردم با اشياء موجود، تركيب فرهنگي مردم كوير براي بازديدكنندگان به نمايش گذاشته مي‌شود. در اين موزه چاپخانه سنتي بسيار زيبايي نيز از گردشگري پذيرايي كرده و فروشگاه كتاب ميراث فرهنگي كتاب در زمينه‌هاي مختلف فرهنگي عرضه مي‌نمايد.
آسياب آبي ريگاره در محمديه نايين، يكي از زيباترين آسياب هاي آبي ايران، مرمت و احياء مي شود.
محمود مدنيان در گفتگو اختصاصي با خبرنگار نايين نيوز در اين باره اظهار داشت: آسياب آبي ريگاره محمديه يكي از شاهكارهاي معماري منطقه با عجايب ساخت آن و تكنيك هاي فني جهت احداث آن از آثار تاريخي مهم منطقه محسوب مي شود كه با پي گيري هاي متعدد ميراث فرهنگي و گردشگري شهرستان نايين بعد از 25 سال از دل خاك نمايان گشته و احياء شد.
وي افزود: آسياب ريگاه به عنوان يك آسياب آبي با قدمت زياد و با استفاده از آب قنات كيخسرو صدها سال فعاليت داشته است.

چشمه‌ها و سدها:
چشمه بازياب: در مسير مهرجان به چوپانان اندكي دورتر از از جاده اصلي، منطقه بازياب در دامنه كوهي بلند قرار گرفته است كه در آن چشمه‌اي آبي بسيار گوارا قرار دارد. آب اين چشمه در ميان منطقه كويري خود از شگفتيهاست؛ وليكن گوارايي آن به معجزه مي‌ماند. بر ديواره كوه نيز حفره‌هايي بسيار صعب العبور هست كه ظاهرا در قديم انبار و محل نگاهداري اشياء و كالاهاي خاص بوده است.
تاریخ به روز رسانی: 1393/10/24
تعداد بازدید: 5064
امتیازدهی
میانگین امتیازها:0 تعداد کل امتیازها:0
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
كليه حقوق اين پايگاه متعلق به استانداري استان اصفهان ميباشد.
Powered by DorsaPortal